บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 3/3

โลกเปลี่ยนไป เมื่อใจเปลี่ยนแปลง หากการบวชครั้งแรกคือประสบการณ์ทาง ‘ธรรมะ’ ครั้งแรกที่ชัดเจนที่สุด การบวชครั้งที่สองคงเป็นความเข้าใจเรื่องเดียวกันที่มากกว่าแค่การนึกคิดเอา เขาเริ่มจากเจอโลกใบใหม่ ตามมาด้วยความสนใจในธรรมะอย่างท่วมท้น ทั้งการอ่านหนังสือ ฟังเสียงบรรยาย และขมวดความเข้าใจเป็นความจำ เป็นถ้อยคำ เป็นตรรกะ ก่อนที่เวลาต่อมาจะพบว่าช่วงเวลานั้นสุดโต่งเกินไป อีกทั้งธรรมะแบบรู้เพราะคิดได้จำได้นั้นไม่ใช่หัวใจของเส้นทาง เมื่อผ่อนคลายความสุดโต่ง เขาเริ่มรู้จักการมีสติรู้ตัว สามารถใช้ชีวิตพร้อมสร้างความรู้เนื้อรู้ตัวมาที่กิจกรรมในชีวิตประจำวัน จนถึงการเริ่มต้นทำอาชีพงานสื่อสารความเข้าใจชีวิต กระทั่งทักษะทางใจที่สะสมไว้มาผสานกับความสงบในภาวะสั้นๆ ทว่าแจ่มแจ้งจนเกิดเป็นความเข้าใจที่ลุ่มลึกและแจ่มชัด ทั้งหมดนั้นคือเส้นทางอย่างย่อที่ ‘ธรากร กมลเปรมปิยะกุล’ ใช้ทำความเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า ‘ธรรมะ’ ซึ่งกลายเป็นตัวตนของเขาในปัจจุบัน ยุคสมัยที่การรับข่าวสารได้อย่างง่ายดาย นอกจากอ่านหนังสือธรรมะที่หลากหลาย การรับสารจากคลิปวีดีโอในอินเทอร์เน็ต เป็นวิธีการที่เขาใช้อย่างสม่ำเสมอในปัจจุบัน ทั้งเพื่อทำความเข้าใจระบบนิเวศของผู้คนที่เข้าถึงความจริงทั่วโลก และเพื่อเห็นความเชื่อมโยงหลายศาสตร์หลากผู้รู้ แต่นั่นเป็นเพียงความเข้าใจในเบื้องต้นที่ต้องอาศัยประสบการณ์ตรงพาไปเจอภาวะที่ลุ่มลึกด้วย “ช่วงหลังผมมีงานอดิเรกที่ทำแทบทุกครั้งที่ขับรถ คือการฟังคลิปการสัมภาษณ์ผู้ตื่นรู้จากทั่วโลก ไม่ใช่แค่ผู้รู้ที่เป็นที่รู้จักระดับโลกแล้วนะ แต่เป็นผู้ตื่นรู้ทั่วไปด้วย ผมฟังและติดตามจากช่อง Buddha at The Gas Pump หรือ ‘พบพุทธะ ณ ปั้มน้ำมัน’ ความหมายของชื่อช่องนี้ก็คือ ทุกวันนี้ เราอาจจะพบผู้ตื่นรู้ง่ายได้ในยุคปัจจุบันโดยที่เราไม่รู้ตัว ช่องนี้ได้สัมภาษณ์ผู้ตื่นรู้จากทุกมุมโลกกว่า 400 คน แต่ละคนจะมาแบ่งปันประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงในชีวิต […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019

บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 2/3

จากนักโฆษณาสู่งานสื่อเพื่อสังคม การบวชครั้งแรกของ ‘ธรากร กมลเปรมปิยะกุล’ เกิดขึ้นช่วงแรกของการทำงานโฆษณาในบริษัท TBWA เมื่อเขาเจอขุมทรัพย์ทางใจอย่าง ‘ธรรมะ’ ที่พระพุทธเจ้าค้นพบ บวกกับเห็นผลกระทบของงานโฆษณาในแบบที่ทำมา ทำให้เป้าหมายในอาชีพตอนนั้น คือการใช้ทักษะด้านสื่อสารของตัวเองมาเผยแพร่ธรรมะให้เกิดประโยชน์ในจิตใจผู้คน หรืออย่างน้อยก็สร้างสรรค์ผลงานที่เกื้อกูลผู้อื่น เขาแบ่งเวลาจากการคิดงานโฆษณาเพื่อผลิตภัณฑ์ต่างๆ มาใช้เพื่อคิดโฆษณาที่สร้างสรรค์สังคม เช่น โฆษณาของมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ สายด่วนช่วยเหลือคนคิดฆ่าตัวตาย ของสะมาริตันส์ โครงการทำดีเพื่อพ่อ ของ สสส. ฯลฯ ทั้งในฐานะส่วนหนึ่งของงานบริษัท และงานอาสาส่วนตัว เวลาผ่านไป ปี 2551 เขายังคงเก็บเป้าหมายของตัวเองไว้ในใจเสมอ จนได้เข้าประกวดรางวัลชื่อ iCARE Awards ภายใต้บริษัท แมกโนเลีย ควอลิตี้ ดีเวล็อปเม้นต์ คอร์ปอเรชั่น (Magnolia Quality Development Corporation) เมื่อไอเดียได้รับรางวัล เขาเลยได้รับโอกาสมาริเริ่มและดูแลองค์กรสร้างสรรค์เพื่อสังคม iCARE  เป็นการใช้งบประมาณด้านความรับผิดชอบต่อสังคมหรือ CSR ของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์มาสร้างสรรค์งานสื่อสารและกิจกรรมดีๆ คืนให้สังคม ซึ่งเขาได้เริ่มต้นใช้ทักษะและความสนใจมาผสานรวมกัน “ปี 2551 ผมมีโอกาสเข้าประกวดโครงการ iCARE Awards ของบริษัทแมกโนเลีย […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019

บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 1/3

จุดเปลี่ยนบนทางชีวิต ธรากร กมลเปรมปิยะกุล เรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม เรียน ปวช. ที่อัสสัมชัญพาณิชยการและเรียนปริญญาตรี ที่คณะบริหารธุรกิจ (ภาควิชาการตลาด) มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) ด้วยครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยและไม่ได้มีกิจการให้สืบทอด เป้าหมายในอาชีพของเขาจึงไม่ได้ต่างจากคนส่วนใหญ่ คือการเติบโตไปตามสาขาวิชาที่ร่ำเรียนมา เทอมสุดท้ายที่ไม่มีวิชาเรียนมากนัก เขาเริ่มต้นอาชีพเซลล์ขณะยังเป็นนักศึกษา หลังจากทำไปได้สักระยะ เขาเกิดความรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับงานขาย เมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย เขาเลยใช้เวลาสำรวจตัวเองแล้วได้คำตอบว่า การสื่อสารและความคิดสร้างสรรค์คือความสนใจของตัวเอง เช่นนั้นแล้ว ‘งานโฆษณา’ จึงกลายมาเป็นเป้าหมายของคนหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบ แม้ว่าวิชาการตลาดจะไม่ตรงกับเป้าหมายเสียทีเดียว แต่มันได้มาเป็นต้นทุนในการทำความเข้าใจโลกของธุรกิจ เมื่อชัดเจนว่าความสนใจคืออะไร เขานำเงินเก็บก้อนสุดท้ายสมัครเข้าเวิร์คช็อปต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานโฆษณา เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้เรียนรู้และฝึกทักษะในการคิดงาน จนกระทั่งได้เริ่มต้นทำงานโฆษณาเป็นอาชีพ ด้วยความเอาจริงเอาจังกับงาน เขาค่อยๆ เติบโตตามความตั้งใจ ตำแหน่งที่สูงขึ้นทำให้ความรับผิดชอบมากขึ้นตามไปด้วย ช่วงเวลานั้นเขาแต่งงานกับผู้หญิงที่รักและกำลังจะมีลูกด้วยกัน แต่ความสัมพันธ์หนุ่มสาวติดขัดพอสมควร ขณะเดียวกันแม่ของเขาตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็ง หลายสิ่งเข้ามาสุมทับเป็นความหนักใจที่มักผุดแทรกขึ้นในชีวิตประจำวัน ทั้งที่เขาไม่ใช่คนสนใจศาสนามากนัก แต่ปรากฏว่า ‘การบวช’ คือวิธีการที่นึกถึงเพื่อคลี่คลายความโกลาหลในจิตใจ ด้วยเงื่อนไขของการทำงาน ชีวิตนักบวชเลยกินเวลาไม่นานนัก แต่มันได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการตื่นรู้และเปลี่ยนชีวิตที่เหลืออยู่ไปอย่างสิ้นเชิง เป้าหมายในแต่ละวัน-เดือน-ปีค่อยๆ ถอยออกจากความมั่นคั่งในแวดวงโฆษณา เขยิบเข้าใกล้วิชาที่พระพุทธเจ้าค้นพบเมื่อกว่าสองพันปีก่อน กระทั่งหนักแน่นว่าความมั่นคงในจิตใจคือความสนใจ ทั้งการนำ ‘ธรรมะ’ มาทำความเข้าใจตัวเอง ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019

การเห็นทั้ง 3 ความจริง ความงาม ความรัก

::: การเห็นความจริงครั้งที่ 1 ::: เห็นว่าตัวเรา ล้วนประกอบมาด้วยความคิด ความจำ ความรู้สีก และอีกหมื่นล้านสิ่งที่ไม่ได้เป็นตัวเราที่แท้จริงเลย เราคือ in – form – a – tionจาก ความว่าง เป็น form เป็น ตัวเป็นตนอนัตตา = un, non อัตตา ::: การเห็นความจริงครั้งที่ 2 ::: เห็นว่าตัวเรา ไม่ใช่แค่ตัวเราแต่คือทุกสิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างจริงๆ ::: การเห็นความจริงครั้งที่ 3 ::: เห็นว่าในความหลากหลายทั้งหมดในการเคลื่อนไปของสรรพสิ่งจะว่าหมื่นแสนพันล้านสิ่งก็ใช่ แต่ทั้งหมดคล้ายเป็นเอกภาวะหนึ่งเดียว อันเป็นเกลียวคลื่นน้อยใหญ่อันไม่อาจนับได้เคลื่อนที่ ปรากฏ ยกตัว ผุดบังเกิดและแตกสลายไป ในห้วงมหรรณพทั้งหมด คือ หนึ่งมหาสมุทรแห่งชีวิตคือ Uni-Verse คือ หนึ่งนั้นที่หมุนไปเคลื่อนไป สอดประสานสอดคล้อง กลมกลืนกันไปคือ เอกภาวะคือ เอกภพคือ ปรากฏการณ์คือ formation […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

11/12/2019

เจอใจกลาง ณ กลางใจ

ชีวิตก็เหมือนทอร์นาโด ตัวตนที่หมุนตลอดเวลาจักรวาลทั้งหมดที่หมุนไป และตราบใดที่เราไม่นิ่งเราก็ไหลเข้าไปในความคิดต้องหาแกนนั้นให้เจอ.ใจ ตัวนั้น ที่แลเห็นทุกอย่างเพราะสิ่งที่หมุนอยู่ คือ ตัวตนของเราในลูกข่างที่ประกอบขึ้นเป็นตัวเราแต่มันชั่วคราว มันแปรเปลี่ยนไป.ครูบาอาจารย์จึงสอนว่า ให้อยู่ในปัจจุบันให้ได้คือ อีกหนึ่งวิธีที่คุณจะกลับมาหาแกนกลางที่ตั้งอยู่ท่ามกลางความแปรไปทั้งหมด.ดำรงอยู่ในใจให้ได้ มีสติให้ได้หาปัจจุบันให้เจอ เพราะปัจจุบันไม่เคยหายไปจากเราเลย – บางส่วนจาก –Wake Up 101 :The Awakening Workshopการเดินทางค้นหาหัวใจตื่นรู้ ของ 20 ผู้สนใจเส้นทาง ค้นหาความจริงของหัวใจ 

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

19/08/2019

เห็นหนึ่งเดียวกัน – Witness The Oneness

ทุกสิ่งที่เห็น ไม่เคยเป็นแค่สิ่งที่เห็นสิ่งๆ หนึ่ง ล้วนปรากฏขึ้นได้ ด้วยสิ่งอื่นๆ นับร้อย นับพัน นับล้าน นับล้านกระทั่งไม่อาจนับได้ ถ้วนทั่ว ทุกๆ สิ่ง ที่เรายึดมั่นเป็นตัวตน เรา เขามันก็จริงอยู่ แต่หาใช่ความจริงทั้งหมดหรือ ความจริงอย่างที่เป็นเพราะตัวตนทั้งหมด เป็นเพียงความคิดอันแบ่งแยกชี้ระบุ ขอบเขต จำกัด แห่งความเป็นนั่นเป็นนี่ ตัวตนที่แท้ ยากยิ่ง และเป็นไปไม่ได้ที่จะระบุชี้ชัด หรือยึดมั่นให้มันเป็นอัตตาตัวตนเพียงเท่านั้น เท่านี้ แค่นั้น แค่นี้ เพราะสิ่งๆ หนึ่ง คือ การปรากฏของสิ่งทั้งหมดสิ่งทั้งหมด คือ การปรากฏของความจริงหนึ่งคือ หนึ่งนั้นเดียวกัน… All is OneOne is All

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

19/08/2019

ชีวิตที่ตื่นแล้ว

ปัจจุบันขณะ มีพลังงานมหาศาล คือ กาลแห่งการตระหนักรู้ในความจริง ปัจจุบัน คือ ครรภ์มารดาของการรู้แจ้ง ในการตระหนักรู้ในความจริง ทุกสิ่งจะเผยต่อเราว่า ทุกๆประสบการณ์ล้วนประกอบด้วยเหตุปัจจัย นับล้านล้านล้านสิ่ง กินเวลานับล้านล้านล้านปี เพื่อให้สิ่งๆ นั้น ปรากฏบังเกิดขึ้นต่อเราในปัจจุบัน แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีแห่งการปรากฏ และทั้งหมด ทุกสิ่งทั้งหมด ก็ล้วนปรากฏขึ้นและหายไป กระทั่งกิริยาที่เรากันเรียกว่า “การกอด” ทุกครั้งที่คุณกอดกับใครสักคน เชื่อไหมว่า การกอดในวินาทีนั้น ถ้าเราตระหนักรู้และดื่มด่ำกับการกอดนั้น ด้วยหัวใจที่แท้จริง เราจะพบกับความอัศจรรย์ใจอย่างยิ่งว่า ราวกับ โลกทั้งโลกก่อกำเนิดเกิดมา ก็เพื่อเป็นเหตุปัจจัยให้กำเนิดปรากฏตัวเราและเธอคนนั้น ผู้ที่เรากำลังโอบกอด ทุกๆ ล้วนเฉลยเผยตัว ให้เราตระหนักในปัจจุบันว่า…ทุกๆ สิ่งล้วนดำเนินมา ก็เพื่อให้เราสองได้เดินทางมาพบและดำรงอยู่ร่วมกัน…ในอ้อมกอดนี้ ณ วงแขน ไออุ่น สัมผัสจากเธอและฉัน ที่หลอมรวมสัมพันธ์กัน สิ่งเล็กๆ นี้จะปรากฏขึ้นไม่ได้เลย หากปราศจากสิ่งที่ยิ่งใหญ่ทั้งหมด ราวกับพระเจ้าตั้งใจสร้างทั้งเอกภพ เพื่อให้กำเนิดชั่วขณะแห่งการกอดนี้ อันเป็นความรู้สึกจริงแท้ที่เธอสัมผัสได้จริง ในปัจจุบัน ในเพียงชั่วขณะนี้ เท่านั้น เพราะหากอ้อมกอดนั้น ผ่านไปแล้ว เธออาจคิดคำนึงถึงมันในนามของ อดีต หากมันเป็นสิ่งที่เธอกำลังถวิลหาและยังมาไม่ถึง […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

19/08/2019

เรา คือ หนึ่งเดียวกัน

เพราะเราทั้งหมดล้วนไม่เคยออกจาก  และไม่เคยที่จะไม่เป็น หนึ่งเดียวกันเลย ดั่งเช่นตั้งแต่เกิดมา เรายังไม่เคยพลาดจากลมหายใจ กายสัมผัสไม่อาจหลุดพ้นไปจากบรรยากาศโลก  ออกพ้นไปจากความรักของพ่อแม่ หรือกระทั่งออกไปนอกเอกภพ เพราะเราล้วนอยู่ใน ความจริงหนึ่งนั้น เดียวกันเสมอมา ใช่หรือไม่ว่า เราต่างพลัดพลาดและหลงทางไปจาก การสัมผัสรับรู้ถึงความเป็นจริงหนึ่งเดียวนี้ มานานเท่าไหร่แล้ว ? จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อชีวิตดำเนินมาถึง ณ จุดหนึ่งของใจ ด้วยสติระลึกรู้ ด้วยใจที่เป็นกลาง ณ ปัจจุบันขณะ อันเป็นห้วงเวลาเดียวเท่านั้นที่ความเป็นจริงจักปรากฏตัว คือ หนึ่งจังหวะนั้น ที่หัวใจ…ตื่นขึ้น เพื่อก้าวพ้นออกจากกรงขังแห่งความไม่รู้ ใจ ที่ก้าวออกจากความนึกคิดทั้งหลายข้ามพ้นทุกข้อมูลตรรกะ หลักการความรู้ ทั้งหมดทั้งปวงที่สมองนึกคิด ปรุงแต่ง เก็บบันทึกเป็นความจำ กลายเป็นความเชื่อ ที่ยึดถือไว้อย่างแน่นหนา จนปกปิดคุณค่า บดบังความงาม และความอัศจรรย์ของความจริง ที่ปรากฏอยู่ตรงต่อหน้า ณ ปัจจุบันจนเหมือนคล้ายแสงแห่งสัจจะความจริง อยู่ห่างจากใจเราออกไป นับล้านปีแสง ณ หนึ่งขณะ นั้น เมื่อ ใจ ได้สัมผัสกับ ความจริง ชีวิตนับจากนั้น จะกลายเป็นพยานสำคัญ เป็นผู้รู้เห็นปรากฏการณ์ความจริง ที่อยู่กับเราเสมอมา พร้อมพบคำตอบของคำถามสำคัญสำหรับทุกชีวิต […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

19/08/2019
1 2