แก่นคำสอนหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

แก่นคำสอนหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ รู้สึกตัว…เห็นความคิด รูปกายนี้ มันเคลื่อนมันไหวอยู่เรื่อยๆ ไม่เคยหยุดนิ่ง ตราบเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่ มันจะเคลื่อนไหวโดยวิธีใดก็ให้รู้ ผมเลยเอามาทำเป็นจังหวะ ทำจังหวะ : ยกมือเข้า เอามือออก ยกมือไป เอามือมา ฯลฯ เพื่อเป็นการเรียกร้องให้มีสติมั่นคงอยู่กับรูปกาย อย่างนี้ ตลอดไปถึงจิตใจคิดนึก สองอันนี้เป็นเชือกผูกสติเอาไว้ เมื่อความคิดเข้ามา เราเห็น-รู้ กำมือ เหยียดมือ ยกไป ยกมา นี้ก็รู้ แต่ไม่ต้องเอาสติมาจ้องตัวนี้ อย่าเอาสติมาคุมตัวนี้ ให้เอาสติไปคุมตัวความคิด คำว่า “ไปคุม” คือ ให้คอยดูมัน ดูไกลๆ ดูสบายๆ อย่าไปดูใกล้ๆ มันจะเป็นการเพ่ง ไม่เป็นมัชฌิมา จึงว่า – ทำใจไว้เป็นกลางๆ พอมันคิดปุ๊บ – ทิ้งไปเลย เพียงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของจิตใจ อย่าไปบังคับจิตไม่ให้คิด อย่าไปพยายามป้องกันหรือกำจัดความคิด คนส่วนใหญ่ต้องการทำจิตใจให้สงบ เขาเหล่านั้นไม่ต้องการให้จิตใจคิด นั่นเป็นความเข้าใจของคนอื่น แต่ในทัศนะของข้าพเจ้าแล้ว เราควรปล่อยให้จิตใจนึกคิด ยิ่งมันคิดมากเราก็ยิ่งรู้ การเฝ้าดูความคิดโดยไม่พยายามไปทำหรือจัดการอะไรกับมัน […]

We Oneness

18/12/2019

โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริง

โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริงติช นัท ฮันท์ อย่าพูดว่าฉันจะจากไปในวันพรุ่งนี้แม้แต่วันนี้ ฉันยังคงกำลังเดินทางมาถึงดูให้ลึกสิ ทุกวินาทีที่ฉันกำลังมา เป็นดอกตูมบนกิ่งก้านแห่งฤดูใบไม้ผลิเป็นนกน้อยที่ปีกยังบอบบาง กำลังหัดขับขานอยู่ในรังใหม่เป็นหนอนผีเสื้อ ณ ใจกลางของดอกไม้เป็นอัญมณีที่ซ่อนตนอยู่ในศิลา ฉันยังคงมาถึงเพื่อหัวเราะและร้องไห้เพื่อกลัวและเพื่อหวังจังหวะแห่งหัวใจของฉันคือการเกิดและการตายของชีวิตทั้งหลาย ฉันคือแมลงเม่าที่เปลี่ยนรูปกายบนผิวน้ำและฉันคือนกที่โฉบลงเพื่อกลืนกินแมลงเม่านั่นฉันคือกบกำลังแหวกว่ายอย่างเบิกบานในบึงน้ำใสและฉันคืองูที่กินกบเป็นอาหารอยู่เงียบๆ ฉันคือเด็กในอูกันดา มีเพียงหนังหุ้มกระดูกขาของฉันผอมบางราวลำไผ่ และฉันคือพ่อค้าอาวุธผู้กำลังขายอาวุธแห่งความตายแด่อูกันดา ฉันคือเด็กหญิงสิบสองขวบ ผู้ลี้ภัยอยู่ในเรือลำน้อยผู้ทิ้งกายของตนลงในมหาสมุทรหลังจากถูกข่มขืนโดยโจรสลัด และฉันคือโจรสลัดหัวใจของฉันยังไม่สามารถในการเห็นและรัก ฉันคือสมาชิกแห่งคณะบริหารสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์ผู้มีอำนาจอยู่ในมืออย่างล้นเหลือและฉันคือชายที่ต้องจ่ายหนี้เลือดของตนแก่ผู้คนของฉันที่กำลังตายอย่างช้าๆในค่ายบังคับแรงงาน ความเบิกบานของฉันดุจดังฤดูใบไม้ผลิด้วยความอบอุ่น มันทำให้หมู่มวลดอกไม้ผลิบานทั่วทั้งโลกความเจ็บปวดของฉันประหนึ่งสายธารแห่งน้ำตาด้วยความกว้างใหญ่ มันท่วมท้นมหาสมุทรทั้งสี่ โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริงเพื่อฉันสามารถยินเสียงร้องไห้และเสียงหัวเราะของตนในขณะเดียวกัน เพื่อฉันสามารถเห็น ว่าความเบิกบานและความเจ็บปวดคือหนึ่งเดียวกัน โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริงเพื่อฉันสามารถจะตื่นขึ้นและประตูแห่งดวงใจของฉันจะได้เปิดไว้ ประตูแห่งความกรุณา– ติช นัท ฮันท์ Photo By เพจ หมู่บ้านพลัมไทย

We Oneness

18/12/2019

เป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง

เราและสรรพสิ่งล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน คือ ไม่มีทั้งผู้รู้และสิ่งที่ถูกรู้ มีแต่อาการรู้ ไม่มีผู้รู้ หลอมรวม สืบต่อกัน เหลือเพียงความว่างเปล่า

We Oneness

18/12/2019

ทุกมรรคสู่หัวใจแห่งหนึ่งเดียว

บทความที่จะชวนให้คุณมองเห็นความเหมือนในความต่างในหลากหลายศาสนาและนิกายในโลกนี้ ที่คล้ายดั่งเป็นเส้นทางสู่การเข้าถึงความเป็นจริง

We Oneness

18/12/2019

ความเห็นอันถูกต้อง : ชุนริว ซุสุกิ

ความเห็นอันถูกต้องเกี่ยวกับชีวิตของเรา และการมีความเห็นอันถูกต้องนี้ก็คือการเข้าใจในเหตุและผล – อะไรคือเหตุแห่งทุกข์ อะไรคือทุกข์ ด้วยการเริ่มต้นจากความเห็นอันถูกต้อง เราก็จะเห็นสิ่งต่างๆดังที่มันเป็น…”

We Oneness

11/12/2019
1 4 5 6 7 8 9