อะไรบ้างที่ “ไม่ใช่รัก”

ความพึงพอใจ ไม่ใช่รัก ความติดอกติดใจ ไม่ใช่รัก ความเพลิน (นันทิ) ไม่ใช่รัก ความพยายามเอาอกเอาใจ ไม่ใช่รัก ความถูกสเปค ตรงจริต ไม่ใช่รัก ความติดในรูปลักษณ์ ไม่ใช่รัก ความมีเสน่ห์เย้ายวน ไม่ใช่รัก ความโหยหา ไม่ใช่รัก การอยากเอาชนะ ไม่ใช่รัก ความรู้สึกเหนือกว่า ไม่ใช่รัก ความรู้สึกต่ำต้อย ไร้ค่า ไม่ใช่รัก การอยากมีคุณค่า ไม่ใช่รัก การอยากครอบครอง ไม่ใช่รัก การติดในความรู้ความสามารถ ไม่ใช่รัก ความเบื่อหน่าย ไม่ใช่รัก ความเร่าร้อนในราคะ ไม่ใช่รัก ความหลงใหล ไม่ใช่รัก ความใคร่ ความกำหนัด ไม่ใช่รัก ความตื่นเต้นในเซ็กส์ ไม่ใช่รัก แรงดึงดูดทางเพศ ไม่ใช่รัก ความกลัวที่จะเสียเปรียบ ไม่ใช่รัก ความอยากได้รางวัล ไม่ใช่รัก ความรู้สึกอกหัก ไม่ใช่รัก ความยึดติดในรัก ไม่ใช่รัก การพยายามทำให้เขารัก ไม่ใช่รัก การล่อลวงให้เขารัก […]

ดร.เมธา หริมเทพาธิป

ดร.เมธา หริมเทพาธิป

18/12/2019

จังหวะประจักษ์ความจริง…ของรพินทรนาถ ฐากูร

เมื่อข้าพเจ้าอายุได้สิบแปด สายลม ดอกไม้ผลิฉับพลันของประสบการณ์ธรรมประจักษ์…ได้พัดสู่ชีวิตของข้าพเจ้า และผ่านไปโดยประทับรอยข่าวสารชัดแจ้งถึงความจริงแท้ด้านจิตวิญญาณไว้ในความทรงจำ เมื่อรุ่งอรุณครั้งหนึ่ง  ขณะยืนดูดวงอาทิตย์เคลื่อนขึ้นเหนือพุ่มไม้ ในทันทีข้าพเจ้ารู้สึกคล้ายกับว่า หมอกทึบแห่งอดีตกาลได้ถูกยกออกพ้นสายตาขณะหนึ่ง และแสงอรุณที่อาบผิวโลกอยู่ก็เผยให้เห็นความปีติรุ่งโรจน์ภายใน ม่านคลุมแห่งความจำเจที่มองไม่เห็นได้ถูกยกออกจากสรรพสิ่งและจากผู้ฅนทั้งหลาย และแสดงความหมายสำคัญสูงสุด กระจ่างชัดแก่ดวงจิตของข้าพเจ้า — สิ่งซึ่งควรจดจำในประสบการณ์นี้คือ การขยายขอบเขตแห่งจิตใจของข้าพเจ้าอย่างฉับพลัน เข้าสู่โลกระดับใหม่ในมนุษย์ บทกวีซึ่งข้าพเจ้าเขียนไว้ในวันแรกแห่งความตื่นใจชื่อ “น้ำตกตื่นจากหลับแล้ว” แสงอาทิตย์ได้แผดเผาละลายหิมะน้ำแข็งซึ่งห่อหุ้ม กักขังดวงวิญญาณของธารน้ำตกไว้ในความเปล่าเปลี่ยว  ณ บัดนี้มันประกาศอิสรภาพของมัน โดยการไหลตกสาดซ่า เพื่อบรรลุปลายทางของมัน โดยสละตัวตนอย่างไม่รู้สิ้น รวมเป็นหนึ่งเดียวกับห้วงสมุทร: แก่งหินและภูผาเลื่อนลั่นสายน้ำเอ่อท้นท่วมตกกระจายแตกฟองซัดสาดไหลเชี่ยวในความปลื้มเปรมปราโมทย์ก่อสรรพสำเนียงครืนคลั่งพลุ่งพล่านเพราะต้องแสงอรุณน้ำจะกำซาบซึมซับโลกเต็มแรงและข้าฯ-ข้าจะรินความรักเป็นลำน้ำข้าจะทำลายกรงขังแห่งหินผาข้าจะท่วมท้นโลกและจะเห่กล่อมด้วยเพลงไพเราะอย่างเอิบอิ่มบ้าคลั่งข้าจะวิ่งส่งเสียงหัวเราะเริงร่า เก็บดอกไม้ สยายผมโลดแล่นกางปีกสายรุ้งโผบินผ่านโมงยามอาบแสงสุริยาข้าจะโจนจากยอดสู่ยอดและสาดรดหลั่งอุทกจากเนินสู่เนินข้าจะหัวเราะกึกก้องและตบมือเข้าจังหวะกับฝีเท้าที่เหยียบย่ำไป* ท่านมหากวีกล่าวว่า บทเพลงที่ท่านเขียนขึ้นหลังจากเหตุการณ์ธรรมประจักษ์เช่นที่ยกมาดังกล่าว “เป็นการเปิดเผยธาตุแท้ภายในออกมาเป็นครั้งแรก เป็นการฉลองการเปิดทวารอันหนึ่ง และเป็นการบรรลุอนันตภาวะภายในอันตภาวะ” *รพินทรนาถ ฐากูร. (2554, ตุลาคม). หิ่งห้อย. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ผีเสื้อ. Photo by Jared Erondu on Unsplash

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

11/12/2019

ความว่างเปล่า : ชุนริว ซูซูกิ

เพราะสรรพสิ่งทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่มนุษย์ล้วนไม่มีตัวไม่มีตน เป็นของว่างเปล่า ตั้งอยู่ไม่ได้ถาวรและสร้างทุกข์ทั้งสิ้น ดังนั้น การเข้าไปยึดจับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแม้แต่การปฏิบัติ ล้วนแต่เป็นหนทางที่ทำให้เราเกิดการยึดติดขึ้นมา ดังนั้น จึงไม่มีใครที่ต้องพยายามทำอะไรเพื่อให้ได้อะไรหรือบรรลุถึงอะไรเลย เป็นเรื่องค่อนข้างปกติที่พวกเราจะพยายามค้นหาข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ โดยคิดว่าวิธีนี้จะเป็นการเพิ่มพูนความรู้ ความจริงแล้วการที่ทำเช่นนี้ ลงท้ายเราจะไม่รู้อะไรเลย ความเข้าใจในพระพุทธศาสนาของเราไม่ควรมาจากการรวบรวมข้อมูลจากที่นั่นที่นี่เพื่อเป็นความรู้เท่านั้น          แทนที่จะเก็บรวบรวมความรู้ เธอควรทำใจให้ผ่องแผ้วมากกว่า          ถ้าใจของเธอบริสุทธิ์ ความรู้ที่แท้จริงก็เป็นของเธอแล้ว เมื่อเธอฟังคำสอนของเราด้วยใจอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง เธอจะยอมรับมันเหมือนกับว่า เธอกำลังฟังสิ่งที่เธอรู้มาก่อนแล้ว นี่เรียกว่าความว่างหรือตัวตนที่ทรงสรรพานุภาพ หรือสัพพัญญู…ผู้รู้ทุกสิ่งอย่าง เมื่อเธอรู้ทุกอย่าง เธอจะเป็นเหมือนท้องฟ้าที่มืดมิด บางครั้งจะมีสายฟ้าปรากฏขึ้นในท้องฟ้าที่มืดมิด แต่หลังจากที่มันผ่านไปแล้ว เธอจะลืมไป ไม่มีอะไรอีกนอกจากฟ้าที่มืดมิด          ท้องฟ้าไม่เคยประหลาดใจที่จู่ๆ สายฟ้าก็ฟาดเปรี้ยงลงมา          เมื่อใดที่เกิดสายฟ้า เราจะได้เห็นภาพที่งดงาม เมื่อใดที่เรามีความว่างเปล่า เราจะพร้อมเสมอสำหรับการเฝ้าดูสายฟ้า ชุนริว ซูซูกิ Photo by Michał Mancewicz on Unsplash

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

11/12/2019

การเห็นทั้ง 3 ความจริง ความงาม ความรัก

::: การเห็นความจริงครั้งที่ 1 ::: เห็นว่าตัวเรา ล้วนประกอบมาด้วยความคิด ความจำ ความรู้สีก และอีกหมื่นล้านสิ่งที่ไม่ได้เป็นตัวเราที่แท้จริงเลย เราคือ in – form – a – tionจาก ความว่าง เป็น form เป็น ตัวเป็นตนอนัตตา = un, non อัตตา ::: การเห็นความจริงครั้งที่ 2 ::: เห็นว่าตัวเรา ไม่ใช่แค่ตัวเราแต่คือทุกสิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างจริงๆ ::: การเห็นความจริงครั้งที่ 3 ::: เห็นว่าในความหลากหลายทั้งหมดในการเคลื่อนไปของสรรพสิ่งจะว่าหมื่นแสนพันล้านสิ่งก็ใช่ แต่ทั้งหมดคล้ายเป็นเอกภาวะหนึ่งเดียว อันเป็นเกลียวคลื่นน้อยใหญ่อันไม่อาจนับได้เคลื่อนที่ ปรากฏ ยกตัว ผุดบังเกิดและแตกสลายไป ในห้วงมหรรณพทั้งหมด คือ หนึ่งมหาสมุทรแห่งชีวิตคือ Uni-Verse คือ หนึ่งนั้นที่หมุนไปเคลื่อนไป สอดประสานสอดคล้อง กลมกลืนกันไปคือ เอกภาวะคือ เอกภพคือ ปรากฏการณ์คือ formation […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

11/12/2019