อะไรบ้างที่ “ไม่ใช่รัก”

ความพึงพอใจ ไม่ใช่รัก ความติดอกติดใจ ไม่ใช่รัก ความเพลิน (นันทิ) ไม่ใช่รัก ความพยายามเอาอกเอาใจ ไม่ใช่รัก ความถูกสเปค ตรงจริต ไม่ใช่รัก ความติดในรูปลักษณ์ ไม่ใช่รัก ความมีเสน่ห์เย้ายวน ไม่ใช่รัก ความโหยหา ไม่ใช่รัก การอยากเอาชนะ ไม่ใช่รัก ความรู้สึกเหนือกว่า ไม่ใช่รัก ความรู้สึกต่ำต้อย ไร้ค่า ไม่ใช่รัก การอยากมีคุณค่า ไม่ใช่รัก การอยากครอบครอง ไม่ใช่รัก การติดในความรู้ความสามารถ ไม่ใช่รัก ความเบื่อหน่าย ไม่ใช่รัก ความเร่าร้อนในราคะ ไม่ใช่รัก ความหลงใหล ไม่ใช่รัก ความใคร่ ความกำหนัด ไม่ใช่รัก ความตื่นเต้นในเซ็กส์ ไม่ใช่รัก แรงดึงดูดทางเพศ ไม่ใช่รัก ความกลัวที่จะเสียเปรียบ ไม่ใช่รัก ความอยากได้รางวัล ไม่ใช่รัก ความรู้สึกอกหัก ไม่ใช่รัก ความยึดติดในรัก ไม่ใช่รัก การพยายามทำให้เขารัก ไม่ใช่รัก การล่อลวงให้เขารัก […]

ดร.เมธา หริมเทพาธิป

ดร.เมธา หริมเทพาธิป

18/12/2019

สรรพสิ่งคือแสงแห่งหนึ่งเดียว

เราคือใบไม้ ต้นเดียวกันเราคือลูกคลื่น ทะเลเดียวกันWe are the leaf of one tree.We are the wave of one sea. ท่าน ติช นัท ฮันห์ เพราะทุกชีวิตย่อมเป็นจิตเดิมแท้ คือมีจิตอันบริสุทธิ์มาตั้งแต่แรก ทั้งสัตว์ใหญ่น้อย ไปจนถึงมนุษย์ ไม่แตกต่างกัน ความแตกต่างทั้งหลายเกิดขึ้นเมื่อจิตนี้จะถูกห่อคลุมด้วยความไม่รู้ ทำให้เราคิดผิด ๆ เอาเองว่า เราแตกต่างจากคนอื่น เราใหญ่ที่สุด สุดท้ายก็นำเราไปสู่การสร้างกรรม การเบียดเบียนเอารัดเอาเปรียบกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ธรรมชาติแห่งจิตเดิมแท้ของเราเป็นสิ่งที่ไม่มีความหมายแห่งความเป็นตัวตน เป็นความว่าง เป็นสิ่งที่มีอยู่ในทุกหนแห่ง สงบเงียบ และไม่มีอะไรเจือปน เป็นความสันติสุขที่ไม่มีสิ่งใดเปรียบ ดังนั้น เมื่อใดที่เราลืมตา “ตื่น” ขึ้นมาเมื่อนั้นเราจะเห็นจิตแห่งพุทธะที่มีอยู่ในตัวเราได้เอง เห็นความเป็นเช่นนั้นเอง… จิตนี้คือรากแก้วของทุกสิ่ง ถ้าเธอเข้าใจธรรมชาติจิตมันก็เข้าใจทุก ๆ สิ่งไปด้วย คล้าย ๆ กับรากของต้นไม้ทั้งผล ดอก กิ่ง ใบ ล้วนขึ้นอยู่กับรากของต้นไม้ถ้าเธอบำรุงรากให้ดี ต้นไม้ก็เจริญงอกงาม […]

We Oneness

We Oneness

18/12/2019

แก่นคำสอนหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ

รู้สึกตัว…เห็นความคิด @ รูปกายนี้ มันเคลื่อนมันไหวอยู่เรื่อยๆ ไม่เคยหยุดนิ่ง ตราบเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่ มันจะเคลื่อนไหวโดยวิธีใดก็ให้รู้ ผมเลยเอามาทำเป็นจังหวะ ทำจังหวะ : ยกมือเข้า เอามือออก ยกมือไป เอามือมา ฯลฯ เพื่อเป็นการเรียกร้องให้มีสติมั่นคงอยู่กับรูปกาย อย่างนี้ ตลอดไปถึงจิตใจคิดนึก สองอันนี้เป็นเชือกผูกสติเอาไว้ เมื่อความคิดเข้ามา เราเห็น-รู้ กำมือ เหยียดมือ ยกไป ยกมา นี้ก็รู้ แต่ไม่ต้องเอาสติมาจ้องตัวนี้ อย่าเอาสติมาคุมตัวนี้ ให้เอาสติไปคุมตัวความคิด คำว่า “ไปคุม” คือ ให้คอยดูมัน ดูไกลๆ ดูสบายๆ อย่าไปดูใกล้ๆ มันจะเป็นการเพ่ง ไม่เป็นมัชฌิมา จึงว่า – ทำใจไว้เป็นกลางๆ พอมันคิดปุ๊บ – ทิ้งไปเลย @การเฝ้าดูความคิดโดยไม่พยายามไปทำหรือจัดการอะไรกับมัน เพียงแต่ดูมันเฉยๆ แล้วปล่อยมันไป นี้คือหนทางของอิสรภาพจากทุกข์ @เพียงดูความคิดนี่แหละ เพียงความเคลื่อนไหวนี่แหละ มันเป็นเอง ความเป็นเองมันมีอยู่แล้ว พร้อมแล้วที่จะปรากฏในคนทุกคนได้ @เพียงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของจิตใจ อย่าไปบังคับจิตไม่ให้คิด […]

We Oneness

We Oneness

18/12/2019

รู้ – ตื่น – เบิกบาน

รู้…เพราะเห็นตามความเป็นจริงตื่น…เพราะเข้าใจและเข้าถึงความไม่มีตัวตนที่แท้เบิกบาน…เป็นสุข เพราะเข้าถึงอิสรภาพที่อยู่เหนือการเกิดและการตาย รู้ หรือ สภาวะของจิตเดิมแท้ จะมีลักษณะที่สำคัญอยู่ 3 ประการ ได้แก่ รู้ (Mindfulness) คือ อาการรู้ที่มีแต่เดิมโดยธรรมชาติ เป็นการรู้เห็นตามความเป็นจริง ที่เป็นไปเองโดยธรรมชาติ โดยปราศจากการบังคับควบคุม เป็นการรู้ในปัจจุบันขณะอยู่ตลอดเวลา โดยไม่มีความเป็น “เรา” เข้าไปเจือปนหรือบังคับกดดัน ไม่ใช่ผลของการพยายามที่จะรู้สึกตัว แต่เป็นสภาวะรู้ที่มีอยู่แล้วโดยสมบูรณ์ตามธรรมชาติ เรียกว่าตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา โดยไม่มีการยึดมั่นในตัวตนของผู้ตื่น ตื่น (Awareness, Alertness, Awakening) คือ สภาวะตื่นตัวต่อสัจธรรมความจริง เป็นอาการเข้าใจและแจ้งชัดตระหนักรู้ต่อสัจธรรมที่มีอยู่แล้วในธรรมชาติ อันเป็นผลจากการรู้ตามธรรมชาติที่มีอยู่ เป็นสภาวะแห่งปัญญาที่สมบูรณ์ เบิกบาน(Freedom, Peace, Enlightenment) คือ สภาวะแห่งความเป็นอิสระ บริสุทธิ์ เบิกบาน เพราะปราศจากการครอบงำโดยความเป็นเรา อันเป็นผลมาจากความเข้าใจในสภาวะสัจธรรมที่มีอยู่ตามธรรมชาติ แล้วไม่มีการยึดติดผูกพันอยู่กับสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น จากหนังสือ หัวใจตื่นรู้ Photo by Austin Schmid on Unsplash

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

หนังสือ หัวใจตื่นรู้

18/12/2019

โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริง

อย่าพูดว่าฉันจะจากไปในวันพรุ่งนี้แม้แต่วันนี้ ฉันยังคงกำลังเดินทางมาถึงดูให้ลึกสิ ทุกวินาทีที่ฉันกำลังมา เป็นดอกตูมบนกิ่งก้านแห่งฤดูใบไม้ผลิเป็นนกน้อยที่ปีกยังบอบบาง กำลังหัดขับขานอยู่ในรังใหม่เป็นหนอนผีเสื้อ ณ ใจกลางของดอกไม้เป็นอัญมณีที่ซ่อนตนอยู่ในศิลา ฉันยังคงมาถึงเพื่อหัวเราะและร้องไห้เพื่อกลัวและเพื่อหวังจังหวะแห่งหัวใจของฉันคือการเกิดและการตายของชีวิตทั้งหลาย ฉันคือแมลงเม่าที่เปลี่ยนรูปกายบนผิวน้ำและฉันคือนกที่โฉบลงเพื่อกลืนกินแมลงเม่านั่นฉันคือกบกำลังแหวกว่ายอย่างเบิกบานในบึงน้ำใสและฉันคืองูที่กินกบเป็นอาหารอยู่เงียบๆ ฉันคือเด็กในอูกันดา มีเพียงหนังหุ้มกระดูกขาของฉันผอมบางราวลำไผ่ และฉันคือพ่อค้าอาวุธผู้กำลังขายอาวุธแห่งความตายแด่อูกันดา ฉันคือเด็กหญิงสิบสองขวบ ผู้ลี้ภัยอยู่ในเรือลำน้อยผู้ทิ้งกายของตนลงในมหาสมุทรหลังจากถูกข่มขืนโดยโจรสลัด และฉันคือโจรสลัดหัวใจของฉันยังไม่สามารถในการเห็นและรัก ฉันคือสมาชิกแห่งคณะบริหารสูงสุดของพรรคคอมมิวนิสต์ผู้มีอำนาจอยู่ในมืออย่างล้นเหลือและฉันคือชายที่ต้องจ่ายหนี้เลือดของตนแก่ผู้คนของฉันที่กำลังตายอย่างช้าๆในค่ายบังคับแรงงาน ความเบิกบานของฉันดุจดังฤดูใบไม้ผลิด้วยความอบอุ่น มันทำให้หมู่มวลดอกไม้ผลิบานทั่วทั้งโลกความเจ็บปวดของฉันประหนึ่งสายธารแห่งน้ำตาด้วยความกว้างใหญ่ มันท่วมท้นมหาสมุทรทั้งสี่ โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริงเพื่อฉันสามารถยินเสียงร้องไห้และเสียงหัวเราะของตนในขณะเดียวกัน เพื่อฉันสามารถเห็น ว่าความเบิกบานและความเจ็บปวดคือหนึ่งเดียวกัน โปรดเรียกฉันด้วยชื่อฉันที่แท้จริงเพื่อฉันสามารถจะตื่นขึ้นและประตูแห่งดวงใจของฉันจะได้เปิดไว้ ประตูแห่งความกรุณา ติช นัท ฮันท์ Photo By เพจ หมู่บ้านพลัมไทย

We Oneness

We Oneness

18/12/2019

เป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง

เมื่อใดที่จิตพ้นจากความไม่รู้ การยึดถือในตัวตนจะถูกปล่อยวางลง สิ่งที่เกิดขึ้นคือ การเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง จิตข้ามพ้นจากการแบ่งแยก หัวใจใหม่ของเราจะเกิดการ Unity กับ Universe คือ เราและสรรพสิ่งล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน คือ ไม่มีทั้งผู้รู้และสิ่งที่ถูกรู้ มีแต่อาการรู้ ไม่มีผู้รู้ หลอมรวม สืบต่อกัน เหลือเพียงความว่างเปล่า …จะเห็นทุกสิ่งว่า “ล้วนเป็นเช่นนั้นเอง” หรือ “ตถตา” ความทุกข์ร้อนและความดิ้นรนจะเบาบางจางคลาย เป้าหมายของชีวิตที่แท้จริงจะเกิดขึ้น เกิด อิสรภาพ สันติภาพ ภราดรภาพขึ้นในใจ เกิดความดี ความงาม ความจริง อันเป็นคุณค่าสูงสุดของชีวิตขึ้นในจิตของเราเท่านั้น ตถตา…ตถาคต… [1] “ดูกร อนุรุทธ สภาวธรรมทั้งปวงไม่มีใครบังคับได้ ซึ่งอาจเรียกว่า ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’ คือ ธรรมชาติอันมหัศจรรย์ของสภาพธรรมทั้งปวง ดอกบัวเกิดจาก ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’ ท่านอนุรุทธเองก็มาจาก ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’  พระสมณโคดมก็มาจาก ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’ “เราสามารถเรียกใครบางคนผู้มาจาก ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’ ว่า ‘ตถาตา’ หรือ ‘บุคคลผู้มาเช่นนั้นเอง’  เมื่อเกิดมาจาก ‘ความเป็นเช่นนั้นเอง’ […]

We Oneness

We Oneness

18/12/2019

บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 3/3

โลกเปลี่ยนไป เมื่อใจเปลี่ยนแปลง หากการบวชครั้งแรกคือประสบการณ์ทาง ‘ธรรมะ’ ครั้งแรกที่ชัดเจนที่สุด การบวชครั้งที่สองคงเป็นความเข้าใจเรื่องเดียวกันที่มากกว่าแค่การนึกคิดเอา เขาเริ่มจากเจอโลกใบใหม่ ตามมาด้วยความสนใจในธรรมะอย่างท่วมท้น ทั้งการอ่านหนังสือ ฟังเสียงบรรยาย และขมวดความเข้าใจเป็นความจำ เป็นถ้อยคำ เป็นตรรกะ ก่อนที่เวลาต่อมาจะพบว่าช่วงเวลานั้นสุดโต่งเกินไป อีกทั้งธรรมะแบบรู้เพราะคิดได้จำได้นั้นไม่ใช่หัวใจของเส้นทาง เมื่อผ่อนคลายความสุดโต่ง เขาเริ่มรู้จักการมีสติรู้ตัว สามารถใช้ชีวิตพร้อมสร้างความรู้เนื้อรู้ตัวมาที่กิจกรรมในชีวิตประจำวัน จนถึงการเริ่มต้นทำอาชีพงานสื่อสารความเข้าใจชีวิต กระทั่งทักษะทางใจที่สะสมไว้มาผสานกับความสงบในภาวะสั้นๆ ทว่าแจ่มแจ้งจนเกิดเป็นความเข้าใจที่ลุ่มลึกและแจ่มชัด ทั้งหมดนั้นคือเส้นทางอย่างย่อที่ ‘ธรากร กมลเปรมปิยะกุล’ ใช้ทำความเข้าใจสิ่งที่เรียกว่า ‘ธรรมะ’ ซึ่งกลายเป็นตัวตนของเขาในปัจจุบัน ยุคสมัยที่การรับข่าวสารได้อย่างง่ายดาย นอกจากอ่านหนังสือธรรมะที่หลากหลาย การรับสารจากคลิปวีดีโอในอินเทอร์เน็ต เป็นวิธีการที่เขาใช้อย่างสม่ำเสมอในปัจจุบัน ทั้งเพื่อทำความเข้าใจระบบนิเวศของผู้คนที่เข้าถึงความจริงทั่วโลก และเพื่อเห็นความเชื่อมโยงหลายศาสตร์หลากผู้รู้ แต่นั่นเป็นเพียงความเข้าใจในเบื้องต้นที่ต้องอาศัยประสบการณ์ตรงพาไปเจอภาวะที่ลุ่มลึกด้วย “ช่วงหลังผมมีงานอดิเรกที่ทำแทบทุกครั้งที่ขับรถ คือการฟังคลิปการสัมภาษณ์ผู้ตื่นรู้จากทั่วโลก ไม่ใช่แค่ผู้รู้ที่เป็นที่รู้จักระดับโลกแล้วนะ แต่เป็นผู้ตื่นรู้ทั่วไปด้วย ผมฟังและติดตามจากช่อง Buddha at The Gas Pump หรือ ‘พบพุทธะ ณ ปั้มน้ำมัน’ ความหมายของชื่อช่องนี้ก็คือ ทุกวันนี้ เราอาจจะพบผู้ตื่นรู้ง่ายได้ในยุคปัจจุบันโดยที่เราไม่รู้ตัว ช่องนี้ได้สัมภาษณ์ผู้ตื่นรู้จากทุกมุมโลกกว่า 400 คน แต่ละคนจะมาแบ่งปันประสบการณ์การเปลี่ยนแปลงในชีวิต […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019

บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 2/3

จากนักโฆษณาสู่งานสื่อเพื่อสังคม การบวชครั้งแรกของ ‘ธรากร กมลเปรมปิยะกุล’ เกิดขึ้นช่วงแรกของการทำงานโฆษณาในบริษัท TBWA เมื่อเขาเจอขุมทรัพย์ทางใจอย่าง ‘ธรรมะ’ ที่พระพุทธเจ้าค้นพบ บวกกับเห็นผลกระทบของงานโฆษณาในแบบที่ทำมา ทำให้เป้าหมายในอาชีพตอนนั้น คือการใช้ทักษะด้านสื่อสารของตัวเองมาเผยแพร่ธรรมะให้เกิดประโยชน์ในจิตใจผู้คน หรืออย่างน้อยก็สร้างสรรค์ผลงานที่เกื้อกูลผู้อื่น เขาแบ่งเวลาจากการคิดงานโฆษณาเพื่อผลิตภัณฑ์ต่างๆ มาใช้เพื่อคิดโฆษณาที่สร้างสรรค์สังคม เช่น โฆษณาของมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ สายด่วนช่วยเหลือคนคิดฆ่าตัวตาย ของสะมาริตันส์ โครงการทำดีเพื่อพ่อ ของ สสส. ฯลฯ ทั้งในฐานะส่วนหนึ่งของงานบริษัท และงานอาสาส่วนตัว เวลาผ่านไป ปี 2551 เขายังคงเก็บเป้าหมายของตัวเองไว้ในใจเสมอ จนได้เข้าประกวดรางวัลชื่อ iCARE Awards ภายใต้บริษัท แมกโนเลีย ควอลิตี้ ดีเวล็อปเม้นต์ คอร์ปอเรชั่น (Magnolia Quality Development Corporation) เมื่อไอเดียได้รับรางวัล เขาเลยได้รับโอกาสมาริเริ่มและดูแลองค์กรสร้างสรรค์เพื่อสังคม iCARE  เป็นการใช้งบประมาณด้านความรับผิดชอบต่อสังคมหรือ CSR ของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์มาสร้างสรรค์งานสื่อสารและกิจกรรมดีๆ คืนให้สังคม ซึ่งเขาได้เริ่มต้นใช้ทักษะและความสนใจมาผสานรวมกัน “ปี 2551 ผมมีโอกาสเข้าประกวดโครงการ iCARE Awards ของบริษัทแมกโนเลีย […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019

บนเส้นทางแห่งการตื่นรู้ – 1/3

จุดเปลี่ยนบนทางชีวิต ธรากร กมลเปรมปิยะกุล เรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม เรียน ปวช. ที่อัสสัมชัญพาณิชยการและเรียนปริญญาตรี ที่คณะบริหารธุรกิจ (ภาควิชาการตลาด) มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) ด้วยครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยและไม่ได้มีกิจการให้สืบทอด เป้าหมายในอาชีพของเขาจึงไม่ได้ต่างจากคนส่วนใหญ่ คือการเติบโตไปตามสาขาวิชาที่ร่ำเรียนมา เทอมสุดท้ายที่ไม่มีวิชาเรียนมากนัก เขาเริ่มต้นอาชีพเซลล์ขณะยังเป็นนักศึกษา หลังจากทำไปได้สักระยะ เขาเกิดความรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับงานขาย เมื่อเรียนจบมหาวิทยาลัย เขาเลยใช้เวลาสำรวจตัวเองแล้วได้คำตอบว่า การสื่อสารและความคิดสร้างสรรค์คือความสนใจของตัวเอง เช่นนั้นแล้ว ‘งานโฆษณา’ จึงกลายมาเป็นเป้าหมายของคนหนุ่มที่เพิ่งเรียนจบ แม้ว่าวิชาการตลาดจะไม่ตรงกับเป้าหมายเสียทีเดียว แต่มันได้มาเป็นต้นทุนในการทำความเข้าใจโลกของธุรกิจ เมื่อชัดเจนว่าความสนใจคืออะไร เขานำเงินเก็บก้อนสุดท้ายสมัครเข้าเวิร์คช็อปต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานโฆษณา เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้เรียนรู้และฝึกทักษะในการคิดงาน จนกระทั่งได้เริ่มต้นทำงานโฆษณาเป็นอาชีพ ด้วยความเอาจริงเอาจังกับงาน เขาค่อยๆ เติบโตตามความตั้งใจ ตำแหน่งที่สูงขึ้นทำให้ความรับผิดชอบมากขึ้นตามไปด้วย ช่วงเวลานั้นเขาแต่งงานกับผู้หญิงที่รักและกำลังจะมีลูกด้วยกัน แต่ความสัมพันธ์หนุ่มสาวติดขัดพอสมควร ขณะเดียวกันแม่ของเขาตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็ง หลายสิ่งเข้ามาสุมทับเป็นความหนักใจที่มักผุดแทรกขึ้นในชีวิตประจำวัน ทั้งที่เขาไม่ใช่คนสนใจศาสนามากนัก แต่ปรากฏว่า ‘การบวช’ คือวิธีการที่นึกถึงเพื่อคลี่คลายความโกลาหลในจิตใจ ด้วยเงื่อนไขของการทำงาน ชีวิตนักบวชเลยกินเวลาไม่นานนัก แต่มันได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการตื่นรู้และเปลี่ยนชีวิตที่เหลืออยู่ไปอย่างสิ้นเชิง เป้าหมายในแต่ละวัน-เดือน-ปีค่อยๆ ถอยออกจากความมั่นคั่งในแวดวงโฆษณา เขยิบเข้าใกล้วิชาที่พระพุทธเจ้าค้นพบเมื่อกว่าสองพันปีก่อน กระทั่งหนักแน่นว่าความมั่นคงในจิตใจคือความสนใจ ทั้งการนำ ‘ธรรมะ’ มาทำความเข้าใจตัวเอง ปรับใช้ในชีวิตประจำวัน […]

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

ธรากร กมลเปรมปิยะกุล

18/12/2019
1 2